Tien voor taal

En daar zijn we dan weer. Inmiddels moeder van een tweejarig zoontje en zwanger van de tweede. Dat ik ooit nog zo gelukkig zou zijn met mijn studie Communicatie, kon ik toen nog niet vermoeden. Want de gesprekken die Jesper met mij aan probeert te knopen, vragen iets van je capaciteiten qua taalbegrip.

Er zitten steeds meer woorden bij die ik kan verstaan. Onder andere pappa, mem, opa, oma, beppe, pake en een restje woorden waarvan ik liever zou zien dat ze wat worden bijgeschaafd. Zo klinkt zijn versie van zitten verdacht veel als tieten. En als hij onder de douche staat met pappa, al hinnekend naar pappa's middel wijst en puta (Spaans voor "Hoer") zegt, vraag ik me af of hij iets weet over pappa wat ik nog niet weet.

De topper volgde vandaag. Na een onfortuinlijke smak op de salontafel met een dikke lip en bloedend tandvlees als gevolg, was de woede al snel op mij gericht. Het waren immers mijn voeten waarover meneertje struikelde. Met een blik die eenvoudig had kunnen doden brieste hij "punani" in mijn richting! Enig googlen leerde me dat dit woord in het Jamaicaans "Vagina" betekent. Nou ja, hij heeft in ieder geval mijn gevoel voor taal meegekregen...