'Zo ontzettend goor vind ik dat!' Het gesprek ging over roken in huis. En vervolgens over roken in de kroeg. 'Ja, je bent het niet meer gewend hè. Ik douche me nu ook voor ik mijn bed ik kruip.' Instemmend knikken rond de tafel. Smerig ja, dat is het. 'Je voelt het ook zo he, de volgende ochtend. Dan heb je er helemaal een rauwe keel van.' Vies, smerig, bah. En dat er dan nog kroegen zijn die het toelaten. Jakkes.
Het onderwerp verliest luisteraars, ze draait zich om naar haar vriend. 'Kom, gaan we even één roken.'
Nina probeerde het op zuurstokroze.nl. Des blogde wel eens iets op hyves. Heel soms en vooral weinig bevredigend. Afstuderen en die echte baan. Ons leven op de kop, ondersteboven. Binnenstebuiten. Huisje, boompje en een beestje. Of een paar beestjes. Voor Des zelfs een kindje. En nu een tweede. We zijn gegroeid en 2wmd1 paste al lang niet meer.
Dronken inkijk-kiekjes, chatten met Kor (Ohjawel.nl), Des, Nina en Gryts (Bloodyhell.nl) over vanille vla... Het behoort allemaal tot de verleden tijd. Verliefd op mannelijke bloggers, niets meer van dat alles. We hopen niet op nare break-ups en ook niet op tongworstelen in kroegen met te veel glazen lenzen. Eens in de week drinken we samen thee. En dan hebben we het er eens over.
Toen was er jeuk... Kriebels en een pen. En krabbelen helpt niet. 'Zullen we...' 'Ja, goed idee!' Zo geschiedde. Of beter: zo geschiedt. Hier zijn we weer. Nina en Des (de nicknames horen hier), samen. Want ja: twee weten meer dan één! Weblogcolumns uit het vrouwenleven gegrepen. Elke week een column van elk. Een verlaat voornemen.
